Crocus flavus subsp. sarichinarensis

Çiçeklenme:              Şubat - Mart

Dağılım:                     Endemik /Türkiye / Antalya

Yükseklik:                 1140 m. – 1170 m.  

Habitat:                     Orman kenarlarındaki hafif ağaçlık ve çalılar arasındaki yarı gölgelik alanlar.

Çiçekler:                    Çiçekler bu grup içinde en küçük yapılı olanıdır. Renkleri kirli beyaz, bej, açık veya koyu sarı renklerdedir. Taç yaprakların dışı ise aynen C. antalyensis gibi, kahve – bordo arasında hafif çizgili veya beneklidir.

Segmentler:                Stilus genellikle açık sarı taç yaprakları ile aynı renkte, belirgin olarak parçalı, anter seviyesinin bir miktar altındadır. Filamentler ve çiçek boğazı sarıdır.

Yapraklar.                  Yapraklar  çiçeklenme döneminde çiçeklerin boyunda veya daha uzundur.  Diğer flavus türlerine göre daha incedir.

Korm ve tunik:           Tunik kağıtsı, kısa boyunlu ve alt taraflardan fibrillidir.

Benzerleri:                  subsp. antalyensis (beyaz renklidir)

                                     subsp. dissectus (çiçekler tamamen sarı renklidir ve dış yüzeyinde harhangi bir çizgi bulunmaz)

Yetiştirme:                  Kültürel olarak önceleri sarı C. antalyensis olarak bazı çiçek tohumu satan tedarikçilerde bulunuyordu.  En son Janis Ruksans kendisini doğada bulunca yeni bir tür olarak yayınladı. Doğada son derece nadir olan bir türdür. Sadece keşfedildiği lokasyondan biliniyor ve bu lokasyonda da çok sınırlı sayıda bulunuyor. Yeni popülasyonları bulunmadığı takdirde mutlaka korunması gereken bir tür olduğunu düşünüyorum.  Bahçe şartlarında C. antalyensis çok güzel yetiştiğine göre bununda çok güzel yetişmesi gerekiyor. 

   Benim yurt dışından getirttiğim iki sarıçınar çiğdem örneğinden sadece bir tanesi çiçek açtı. Zamanlaması çok uygun olmadığı için çok güzel fotoğraf çekemedim belki bu sene çekerim.

 

Crocus flavus subsp. flavus

Çiçeklenme:              Şubat - Mart

Dağılım:                     Balkanlar, Yunanistan, Türkiye / Marmara Bölgesi / Edirne, Tekirdağ Çanakkale, Kırklareli, İstanbul, Kocaeli, Yalova, Bursa, Eskişehir

Yükseklik:                 0 m. – 1000 m.  

Habitat:                     Orman kenarlarındaki hafif ağaçlık, işlenmiş araziler arasındaki yarı gölgelik ve çalılık alanlar.

Çiçekler:                    Çiçekler iri, parlak, açık veya koyu sarı renklidir. Yuvarlak hatlı be çok güzel şekillidir. Çiçeklerin boğazı ve çiçek tüpleri dahil tamamı tek renkte olmakla beraber bazı formlarda çiçek tüplerinin etrafında hafif gri veya kahve renkli bir leke bulunabilir. Genel olarak iri boyutlu bir tür olmasına karşılık bazı popülasyonlarda daha küçük boyutlu formlara rastlandı.  

Segmentler:                Stilus genellikle açık sarı taç yaprakları ile aynı renkte, kısa, belirgin olarak parçalı değildir. Ancak yine de bazı popülasyonlarda stilus kısa çok parçalı gibi görünebilir. Bazı popülasyonlarda ise stilus kısa turuncu veya kırmızı 3 parçalı gibi görülebilir.  Filamentler ve çiçek boğazı sarıdır.

Yapraklar.                  Yapraklar  çiçeklenme döneminde çiçeklerin boyunda veya daha uzundur. Genişlik olarak ise biflorus türlerinden daha geniş ancak olivieri türlerinden daha ince ve yüksek sayıdadır.

Korm ve tunik:           Tunik kağıt gibi, çok uzun boyunlu ve alt taraflardan fiberli parçalara ayrılır.

Benzerleri:                  subsp. olivieri (yapraklar 3 adet ve çok geniş, stilus daha uzun ve her zaman 6 parçalı, tunik boyunsuzdur.) 

                                     subsp. istanbulensis (yapraklar 3-4 çok geniş, stilus daha uzun ve her zaman 6 parçalı, tunik üst taraflardan hafif örgülü ve boyunsuzdur)

                                     subsp. dissectus (çiçekler daha küçük yapılı, yapraklar daha ince, stilus her zaman çok parçalı anterlerin hizasında veya bir miktar altındadır)

                                     subsp. sarichinarensis (yapraklar çok ince yapılı, çiçekler küçük beyaz ile sarı arasında değişken, taç yaprakların dışı antalyensis gibi kahve – bordo çizgili veya beneklidir)

Yetiştirme:                  Kültürel olarak en yaygın türün bu olduğunu söyleyebilirim.  Çok kolay her türlü toprakta yetişebilir. Bahçelerin hafif gölgeli yerlerine ve daha derine (7-10 cm. gibi) ekilmelidir.  Derine ekildiğinde çiçekler daha iri, daha uzun süre canlı kalıyor ve daha iri yavru kormlar oluşturuyor. Çok güzel tohum tutuyor fakat tohumları çok küçük ve çimlenme oranı düşük. Zaten kormlardan o kadar güzel yavru veriyor ki tohumları toplamaya bile gerek kalmıyor.