Crocus kartaldagensis Kernd & Pasche

Çiçeklenme:              Şubat - Mart

Dağılım:                     Endemik / Türkiye / Gaziantep

Yükseklik:                  900 - 1100m.

Habitat:                     Dağ eteklerindeki açık taşlık ve otluk  alanlarda görülür.

Çiçekler:                    Çiçeklerin iç yüzeyi tamamen beyaz - leylak arası tonlardadır.   Çiçeklerin dış yüzeyi şeritsi damarlı veya değil ancak alt kısımlardaki kahverengi bölge yoğun olarak belirgin ve bu koyu bölge genellikle taç yaprakların ucuna doğru uzar. İçteki taç yaprakların dışı ise düz renkte, sadece alt kısımlarda koyu bölge bulunur ancak bu yukarıya doğru uzamaz. Çiçek tüpünün alt kısmı renksiz üst kısmı koyu kahve – mor renktedir. Çiçek boğazı tüysüz ve sarı renktedir.

Segmentler:                Stilus portakal veya sarı renkte, üç parçalı, uçlara doğru genişleme eğilimli ve genellikle anterlerden daha kısadır.  Anterler ok şeklinde, siyah,  7-12mm. boydadır. Konnektif belirgin, genellikle sarı renkte, nadiren gri veya siyahlı ve polenler sarıdır.  Filamentler sarı tüysüz, 1-6 mm. boydadır.

Yapraklar:                  Yapraklar yeşil, 3-4.5-8 adet,  1-2 mm. eninde, 2 ribli, beyaz çizgi 1/3 veya daha ince, çiçeklenme döneminde çiçeklerden daha kısadır.

Korm ve tunik:           Dış tunikler sert kabuksu, içtekiler biraz daha ince kâğıtsı, üst ve alt kısımlardan ince parçalara ayrılır, yüzükler kağıtsı ve dişsizdir. Tunik boynu 4-10mm. gibi belirgindir.

Benzerleri:                  Taksonomik olarak en yakın akrabaları C. psdeunubigena ve C. romuleoides tir. Ancak tunik ve tohum yapısı ile bu iki türden farklı duruyor.

Yetiştirme:                  Sıcak ve kuru bir yaz isteği bulunuyor. Ara sıra yağacak yağmurlara karşı toleranslıdır.

Crocus pseudonubigena

Çiçeklenme:              Şubat - Mart

Dağılım:                     Endemik / Güney Anadolu / Gaziantep, (Tübives’e göre Kahramanmaraş, Diyarbakır, Siirt, Bitlis civarlarında da bulunuyor. Fakat ben henüz Gaziantep dışında çekilmiş fotoğraflarına ulaşamadım)

Yükseklik:                 500 m. - 1300 m.

Habitat:                     Seyrek meşe ağaçları etraflarındaki oldukça kuru, çalılık ve makilik alanlarda bulunur.

Çiçekler:                    Çiçekler beyaz ve nadiren çok açık mavi tonlardadır. Çiçeklerin iç yüzünde herhangi bir işaret bulunmaz. Taç yaprakların dışı tamamen beyaz, bazen düzensiz olarak tek bir çizgi veya bazen yukarıya doğru uzayan hafif bir koyu leke bulunur. Taç yaprakların alt kısımlarında ise sürekli olarak hafif bir koyu bölge bulunur. Çiçek tüpünün alt tarafları daha açık üst tarafları koyu mor veya mor çizgilidir. Bazen bu çizgiler taç yapraklara doğru uzama gösterir. Çiçek boğazı sarıdır. Çiçekler çok güzel karanfil kokuludur.

Segmentler:                Stilus, sarı, portakal veya kırmızı tonlarda, anterlerin alt kısmında başlayarak üç parçaya ayrılır, boyu ise anterlerden daha kısadır. Stigma uçlarda çok hafif çatallanma eğilimlidir.  Anterler grimsi konnektif sarı veya renksizdir. Sarı polenler anterleri kapladığı için bazen tamamen sarı görünüyor. Ayrıca bu türün en belirgin özelliğini oluşturan anterler çiçeklerin ileri evresinde uçlardan matkap ucu gibi kıvrılıyor. Bu özellik diğer türlerde görülmez. Filamentler 3-4 mm. gibi kısa ve açık sarıdır.

Yapraklar:                  Yapraklar gri yeşil renkte, 4-8 adet,  çiçeklenme döneminde çiçeklerin seviyesinde veya daha kısadır.

Korm ve tunik:           Tunik çok sert kabuklu, sadece birkaç geniş parçaya ayrılır, geniş yüzüklü ve yüzükler dişsizdir.

Benzerleri:                  C. nubigena (anterler konnektif değil tamamen siyah, loblar ve filamentler çok uzun, yüzükler dişli,)  

                                    C. adamii, adamioides (çiçeklerin bazı formları bu iki türe çok yakın fakat bu her iki türde de anterler pür sarıdır) 

                                    C. munzurense (bu türe de çok benziyor fakat bu türde tunik zarımsı ve anterler tamamen sarıdır)  

Yetiştirme:                  Bu  türün kuru ve sıcak bir yaz isteği var. İstanbul şartlarında serin kış sorun çıkarmayabilir fakat yaz yağmurlarına karşı mutlaka önlem almak gerekiyor. Soğuk kuzey ülkelerde açık alanlarda yetişmesi pek olası görünmüyor.